Joseph Mendes da Costa behoorde tot de pioniers van de Nederlandse dierplastiek en was een exponent van de Art-Nouveau-beweging. Rond 1900 kreeg hij naam en faam met zijn zittende, slapende en zieke aapjes.

Joseph Mendes da Costa (Amsterdam, 1863 – 1939) was een bijzonder veelzijdig kunstenaar. Bekend zijn diens alledaagse tafereeltjes en gebruiksvoorwerpen als vazen en schotels. Rond de vorige eeuwwisseling kreeg hij ook opdrachten voor beeldhouwwerken aan en in gebouwen. Daarnaast maakte hij bronzen plastieken en kleiner werk, waaronder veel dieren (vooral apen en uilen). Vanwege zijn dierfiguren ontving Joseph Mendes da Costa in 1914 een eredoctoraat in de biologie van de Rijksuniversiteit Groningen.
 
De meeste van zijn sympathieke aapsculptuurtjes zijn één tot twee decimeter hoog, uitgevoerd in ‘grès cérame’ onder een zoutglazuur in verschillende kleurschakeringen.
 
De gestileerde beeldjes van Joseph Mendes da Costa getuigen van een heel eigen aanpak en dito stijl. Ze zijn altijd bijzonder gezocht geweest door verzamelaars van over de hele wereld. Tal van nationale en internationale musea hebben werk van zijn hand in hun collectie. Af en toe worden er werken aangeboden bij veilinghuizen en op art fairs .